Uzun uzun anlatmaya vaktim yok ama yaklaşık altı aydır uzak kaldığım sanal aleme geri dönüş yapıyorum. Yazın sıcağında yapacak bir şey bulamadığımdan değil; yapacak şeyleri aramak bir yana, sonunda o yoğunluktan kurtuluyor olmanın getirdiği sevinçle yazıyorum şu an. Mesele sadece okul değildi. Saçma sapan bir duygusal çöküntü (Bundan sonra, “seni çökerteni sen uçurumdan at” politikasını izleyeceğim; müthiş bir şey) ve dengesiz insanlar yüzünden içine girilen bunalımlar; babamın dırdırından kurtulmak adına, bazen iki sınav arasında bile olsa gidilen iş yerinde katlandığım eziyet; rotaract’ın yükümlülükleri ve yan komşunun havlayan köpeği (En büyük mesele de köpekti galiba… Yoksa Selin miydi? Köpekti! Evet; evet… Köpekti) derken bir şey yapamaz oldum. On üç Haziran’daki “Ekonometri’ye Giriş II” sınavımdan sonra, her şey çok güzel olacak.

Köpek? Öldü geçen hafta. Ne sevindim, ne de üzüldüm.

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Etiketler: keep looking »